Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2016/16211 K.2017/4807

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı, davalı banka tarafından daha önceki bankaya olan borçları nedeniyle malulen emekli maaşına bloke konulduğunu ileri sürerek, blokenin kaldırılmasını ve hesabından çekilen paraların iade edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu işlemin tüketici kredisi olmadığını bu nedenle mahkemenin görevsiz olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bankanın tüketici kredisi ve kredi kartı alacağından dolayı davacı aleyhine herhangi haciz talep yazısı olmadan ve davacı borçlunun açık muvafakatı bulunmadan emekli maaş hesabının bloke konularak uyuşmazlık konusu alacağa mahsup edilmesinin 4077 sayılı Yasanın 10.maddesine, 5510 sayılı Yasanın 93.maddesine ve İİK'nun 83 maddesine aykırı olup davacının bloke konulmak suretiyle tahsil edilen 1.350,84 TL 'nin iadesini talep etmekte haklı olduğu gerekçesiyle davacının davalı bankanın... Şubesinde bulunan emekli maaş hesabına konulan blokenin kaldırılmasına ve emekli maaş hesabından kesilen 1.350,84 TL'nin iadesine karar verilmiş hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Davanın bankanın bireysel kredi müşterisi ve kart hamili tarafından bankaya karşı açılması karşısında 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu’nun 44/1 ve 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunu’nun 22-23. maddelerinde yer alan düzenlemeler uyarınca davanın Tüketici Mahkemesinde görülmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin mahkemenin görevine yönelik temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, taraflar arasında akdedilen bireysel kredi sözleşmesi ve kredi kartı üyelik sözleşmesinden kaynaklanan banka alacağı sebebiyle emekli maaşı üzerine konulan blokenin kaldırılması ve kesilen paranın iadesi istemine ilişkindir.

Alacağın dayanağını teşkil eden sözleşmelerin incelenmesinde, 03.01.2013 tarihli bireysel kredi sözleşmesinin 11. maddesinde ve kredi kartı üyelik ve kredi sözleşmesinin 20. maddesinde bankanın rehin, hapis ve takas hakkı hüküm altına alındığı, bankaya hesap ve alacaklar üzerinde rehin, takas ve mahsup hakkı tanındığı görülmektedir.

Yine 03.01.2013 tarihli personele kullandırılacak kredilerde alınacak ek sözleşme başlıklı taahhütnamenin 1. maddesinde de "Bankadaki görevinden......., ayrılma, emeklilik ve ölüm halinde T.C. ... A.Ş.'den, T.C. ... 'ndan veya T.C. Emekli Sandığı'ndan olan her türlü hak ve alacaklarımın da bu borcuma mahsup edilmesini şimdiden kabul ve taahhüt ederim." hükmü düzenlenmiştir.

Bu durumda kredi sözleşmeleri ve davacıdan alınan ek sözleşmedeki taahhütü kapsamında davacının davalı banka nezdindeki maaş hesabına bloke konularak kesinti yapılması haksız şart niteliğinde değildir. Hem sözleşmeler ile hem de ayrıca düzenlenen ek sözleşme ile bu husus taahhüt edilmiştir.

Mahkemece bu açıklamalar karşısında sözleşme hükümleri ve verilen taahhüt değerlendirilmek suretiyle bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.