KÜNYE
19. Hukuk Dairesi 2016/18350 E., 2018/3017 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Mayıs 2018
Karar Metni
336 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
.....
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, davacı ile davalı arasında 23.06.2008 tarihinde bayilik sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşme kapsamında davalının davacı lehine 20 yıl süre ile intifa hakkı tesis ettiğini, intifa hakkı tesis edilmesi karşılığında davalıya 7.080.000 USD bayilik hizmet bedeli ödendiğini, Rekabet Kurulu Kararı nedeniyle sözleşmenin 23.06.2013 tarihinde sona erdirildiğini, taraflar arasında yeni sözleşme yapılmadığını, davalıya 20 yıllık intifa hakkı tesisi için ödenen bayilik hizmet bedelinin sözleşmenin devam etmemesi nedeniyle sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre iadesi gerektiğini,
ayrıca söz konusu bedelin davalıda kaldığı süre boyunca elde ettiği semerelerin karşılığının da tahsili gerektiğini belirterek 5.308.970,00 USD bayilik hizmet bedelinin iadesini ve davalının hizmet bedelinden elde ettiği semen karşılığı şimdilik 1000 USD'nin tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının talep ettiği bayilik hizmet bedelinin bayilik sözleşmesi gereği ödendiğini, intifa bedelinin resmi senette 133.500 TL olduğunu, davacıya yeniden sözleşme yapmak istediğini 21.06.2013 tarihli ihtarname ile bildirdiğini, davacının sözleşme yapmaya yanaşmadığını, sunulan faturaların intifa bedeline ilişkin olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece yapılan yargılama, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacı defterlerine göre davalıya 7.080.000,00 USD bayilik hizmet bedeli ödendiği, taraflar arasındaki bayilik sözlşemesinde hizmet bedelinin intifa hakkı karşılığı verildiğinin anlaşıldığı, davacının 15 yıla karşılık gelen 5.310.000,00 USD talep edebileceği, yargılama sırasında davacı vekilinin davacının elinde bulunan teminat mektubunu paraya çevirdiğini beyan ettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 200.000,00 USD için esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 5.108.970,00 USD'nin dava tarhinden itibaren 3095 sayılı Yasanın 4/a maddesi gereğince işleyecek faizi ile tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
.....
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2016/18350, K. 2018/3017, 28 Mayıs 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama