Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2016/18790 K.2016/15879

Taraflar arasındaki ihtiyati haciz isteminin reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde ihtiyati haciz talep eden vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

İhtiyati haciz talep eden vekili, müvekkili banka ile davalı arasında imzalanan kredi kartı üyelik sözleşmesi gereğince kredi kartı kullanıldığını, 63.636,40 TL miktarında davalının bankaya borcu olduğunu, borçlu davalının izini kaybettirme mal kaçırma tehlikesi olup alacak rehinle temin edilmediğinden ihtiyati haciz kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan inceleme sonunda, sözleşme ve belgelerin incelenmesi sonucu ihtarnamelerde hangi döneme ait ekstrelerin ödenip ödenmediği bilgisine yer verilip, borcun ödenmesi için 7 gün süre verildiğini oysa 6502 sayılı yasanın 31 ve 84. md. Tüketici Kredisi Sözleşmesi yönetmeliği 18. madde gereğince borcun tamamının ifası talep edilmesi halinde tüketiciye 30 gün süre verilip muacceliyet uyarısında bulunulması gerektiğinden İ.İ.K 257. maddesi gereğince muacceliyet şartı oluşmadığından ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmiş, karar talep eden banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık kredi kartı sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Yerel mahkeme gerekçesinde sözü edilen ve taksitli tüketici kredilerine ilişkin olan yasal düzenlemelerin somut olayda uygulama yeri bulunmamaktadır. Alacaklı banka tarafından hesap kat edildiğinden muacceliyetin oluştuğunun kabulü gerekir.

Talep eden banka vekili kredi kartı üyelik sözleşmesi ve kat ihtarına dayalı ihtiyati haciz talebinde bulunmuştur. İ.İ.K 258. maddesi 1. fıkrası gereği ihtiyati haciz isteyen alacağı ve haciz sebeplerine ilişkin kanaat uyandıracak delillerini sunmuş olup, İ.İ.K 257. maddesindeki koşulların yine İ.İ.K 258/1 maddesinde yer alan yaklaşık ispat koşulları oluştuğundan talebin reddi doğru olmamıştır.

.