Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2016/19103 K.2018/4360

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında medikal ürün alımı konusunda sözleşme imzalandığını, sözleşme karşılığında davalı şirkete davacı tarafından 9.023,00 TL meblağlı çek keşide edildiğini, alınan ürünlerin kamu hastanesine satıldığını ancak bu ürünlerin ayıplı çıktığı için davacı şirketin 2.203,20 TL’ lik kardan yoksun kaldığını ileri sürerek, bu miktarın davalıdan tahsiline, taraflar arasındaki sözleşmenin iptaline ve davalı şirketin 5.000,00 TL manevi tazminata mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının sözleşmenin feshini talep ettiği sözleşme bedelinin 9.023,00 TL’ lik çek olduğu, sözleşmeye konu alacağın maddi değerinin belli olduğu, davanın toplam değerinin diğer taleplerle birlikte 16.226,20 TL olduğu, oysa davacı tarafından 8.203,20 TL üzerinden harç yatırıldığı, davacıya eksik harcı yatırmak üzere 2 haftalık kesin süre verildiği, davacınında eksik harcı tamamlamak üzere beyanda bulunmasına rağmen verilen sürede harcı tamamlamadığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece 19.04.2016 tarihli celsedeki 2 nolu ara kararı gereğince “ davacı tarafça harç eksik yatırılmış olmakla birlikte eksik harcın yatırılması yönünde iki haftalık kesin süre verilmesine, aksi takdirde davanın usulden reddedileceğinin ihtarına” karar verilmiş ise de dava dilekçesindeki hangi talep konusu ile ilgili ne miktarda eksik harcın yatırılması gerektiği konusunda açıklama yapılmadığından verilen kesin mehil usulüne uygun olmamıştır. Kaldı ki, mehil usulüne uygun olsa dahi, harcı yatırılan davacının dilekçesinde belirttiği diğer talepleri konusunda yargılamaya devam olunarak bir karar verilmesi gerektiği hususunun gözetilmemesi de doğru görülmemiştir.