Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2016/7217 K.2017/7844

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında imzalanan sözleşmeye istinaden 30 adet 420 kVSF6 gazlı kesici ve yedek malzemelerinin yüklenici davacı tarafından temini ve iş sahibi-davalı ...'a teslimi işine ilişkin gecikme cezasının hesaplanması ve miktarı konusunda yaratılan muarazanın giderilmesi ile hakedişten kesilen 1.008.604.- EURO alacağın aynen veya fiili ödeme tarihindeki TCMB döviz satış kuru üzerinden TL olarak, temerrüt tarihinden itibaren işletilecek faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalı tarafından yapılan ihalenin davacıda kalması sonucu taraflar arasında 26/01/2011 tarihli 2.396.612.- Euro tutarlı sözleşme imzalandığı, davacı yüklenicinin sözleşmenin imzalanmasından sonra erken teslimat yapmak için taahhütte bulunmasına rağmen, erken teslimat yapmadığı gibi sözleşmede belirtilen sürelere de uymadığını, ilk parti teslimatta yapması gereken tip testlerini yapmadan kesicilerin rutin testlerini yaparak teslim ettiğini, sözleşmeye göre davacının tip testlerini ilk partide belirtilen 24/07/2011 tarihine kadar yapması gerekirken,

26/01/2011 sözleşme imza tarihinden itibaren en son yapılan tip testi olan depreme dayanma testini 14/11/2012 tarihinde (659 gün sonra) yaptırdığını, davacının tip testlerini sözleşmede belirtilen süreler içinde yaptırmayarak tüm uyarılara rağmen zamana yaymasının sözleşme hükümlerine aykırılık oluşturduğunu ve iyi niyetle bağdaşmadığını, davalının sözleşmeye göre teslim edilmesi gereken tarihten başlamak üzere tip testlerinin bitim tarihi olan 14/11/2012 tarihi esas alınarak hesaplanan 1.337.093,65 Euro gecikme cezasına ilişkin faturanın düzenlenerek davacıya gönderildiğini,

davacının Kartal 2. Noterliği kanalı ile gecikme cezasına ilişkin fatura ve ihtarnameyi iade ettiğini, ihtarname ve gecikme cezasına ilişkin fatura incelenerek, ihale dokümanındaki hükümlere göre tahakkuk ettirilmesi nedeniyle davacıya geri gönderildiğinden bahisle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre; taraflar arasındaki sözleşmeye göre teslimat tarihlerinin kararlaştırıldığı, davalı tarafın acil işler için 6 adet kesicinin sözleşmede belirtilen tarihten önce teslim edilip edilmeyeceğini yazı ile davacıdan sorduğu, davacı tarafca tip test tekrarının teslimat sonrasına bırakılması halinde erken teslim talebinin kabul edilebileceği bildirilerek, bu ürünlere ilişkin teslimat programının gönderildiği, davalı tarafından bu tarihlere de onay verildiği, sözleşme kapsamında ürünlerin fiili teslimlerinin yapıldığı, bu ürünlerin TEİAŞ bünyesinde kullanıldığı,

tip testlerinin bitiş tarihi olan 14/11/2012 tarihinde tüm ürünlerin testlerinin bittiği, bu durumda ürünlerin fiili tesliminin davalının belirttiği tarihlerde gerçekleştiği, ürün teslimatlarından sonra da fabrika testleri haricinde kalan diğer testlerin de 14/11/2012 tarihine kadar yapıldığı, ancak bu test süresi içesinde söz konusu ürünlerin davalı tarafından teslim alınıp kullanıldığı, davalı tarafın testlerin teslimatlardan sonra yapılmasına onay verdiği, ancak bununla ilgili herhangi bir zaman dilimi belirtmediği,

testlerin hepsi tamamlanana kadar sorumluluğun davacı tarafta olduğunu özellikle belirttiği, bu durumda dosya kapsamında geç teslimden dolayı hesaplanacak gecikme zammı tutarlarında baz alınması gereken tarihin sözleşme konusu ürünlerin fiili teslim tarihi olduğunun kabul edildiği, fiili teslim tarihine göre bilirkişiler tarafından yapılan hesaplama sonunda davacı adına hesaplanması gereken gecikme cezası tutarının 409.642,45 Euro olarak hesaplandığı, bu hesaplama ve bulunan miktarın mahkemece de dosyaya uygun bulunduğu,

davalı kurum tarafından kendi hesaplarında gelir kaydettiği 1.337.093,65 Euro'dan bilirkişi heyetince hesaplanan 409.642,45 Euro gecikme cezasının mahsup edilerek 927.451,20 Euro'nun davacıya ödenmesi gerektiğinden, davanın kısmen kabulüne, davacı tarafından davalının daha önce temerrüte düşürüldüğü ispat edilemediğinden dava tarihinden itibaren temerrüt faizi uygulanmasına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.