Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2017/2518 K.2019/457

Taraflar arasındaki menfi tespit-alacak davasının bozmaya uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı, davalı bankadan kredi kartı aldığını, kredi kartından bilgisi ve rızası dışında 27/12/2011 tarihinde 1.500,00 TL ve 30/12/2011 tarihinde 2.000 TL olmak üzere toplam 3.500,00 TL nakit para çekildiğini, söz konusu paraları kendisinin çekmediğini ve çektirmediğini, davalı bankanın çekilen paraları kendisine borç olarak yazdığını ve borcunu ödediğini ileri sürerek, borçlu bulunmadığının tespiti ile davalıya yapmış olduğu ödemelerin ödeme tarihinden itibaren işleyecek en yüksek faizi ile iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının isteminin tüketime yönelik bir işleme dayanmadığını, kredi kartının 3. kişiler tarafından kullanıldığı iddiasına dayalı olduğundan bu konudaki davanın Asliye Ticaret Mahkemesinde açılması ve görülmesi gerektiğini, kart hamilinin itirazına konu olan ve 27 ile 30 Aralık 2012 tarihlerinde Ziraat Bankası'na ait ATM'de yapılan nakit çekim işlemlerinin chipcadr ve beraberinde doğru kart şifresi kullanılarak gerçekleştirildiğini, kartın chipinin kopyalanmasının mümkün olmadığını, kartın şifresi ile birlikte kullanımdan doğan sorumluluğunun Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu gereğince kart hamiline ait olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı bankanın tüketicinin güvenli bir şekilde işlem yapacağı ortamı sağlayarak, sözleşme gereğince beklenen özen ve koruma görevini yerine getirmesi gerektiği, bankalar güven kurumu olduklarından objektif özen borcunun gereği olarak, hafif kusurlarından dahi sorumlu oldukları, bankanın asıl görevi muhafazasına bırakılmış paraları korumak ve kollamak olduğundan, koruma kollama konusundaki özen yükümlülüğünü yerine getirmeyen ve davacı tüketiciye ait parayı koruyamayarak, paranın çekilmesine sebep olan bankanın tamamen kusurlu olduğu,

davacı tüketicinin hesabından iradesi dışında paranın çekilmesinde bir kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 26.11.2015 tarih ve 2015/4218 E. – 2015/15736 K. sayılı ilamı ile "Mahkemece iki rapor alınmış, 1. raporda bankanın kusurlu olmadığı, 2. raporda ise bankanın kusurlu olduğu belirtilmiştir.

Bu durumda raporlar arasında çelişki doğduğundan uyuşmazlığın çözümlenmesi yönünden sağlıklı bir sonuca ulaşılabilmesi amacıyla, konusunda uzman yeni bir bilirkişi heyetinden ayrıntılı ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınıp, varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama ve benimsenen 3. bilirkişi raporu uyarınca, davalı bankanın özen yükümlülüğünün gereğini yerine getirmediği, kredi kartından yapılan nakit çekme işlemleriyle ilgili davacıyı bilgilendirmediği/uyarmadığı için ortaya çıkan zarardan sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince süresi içinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davalı vekilinin yargılama giderleri yönünden temyiz istemine gelince; mahkemece 4.071,10 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine şeklinde hüküm kurulmuş ise de söz konusu yargılama giderinin denetime elverişli olacak şekilde dökümü yapılmamış olup her bir masrafın tek tek yazılarak bu şekilde yargılama giderinin nelerden ibaret olduğunun belirtilmesi gerekmekte olup hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.