KÜNYE
19. Hukuk Dairesi 2017/5170 E., 2019/1938 K.·19. Hukuk Dairesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Mart 2019
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, davalı tarafından başlatılan icra takibi ile ilgili dosya borcunun davalı şirkete haricen ödenmesine rağmen gerçek dışı usûlsüz faturalarla borç çıkarıldığını belirterek davaya konu icra takip dosyasında davalıya borçlu olunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, dava dışı şirket ile imzalanan finansal kiralama sözleşmesindan doğan kira borçlarının ödenmemesi sebebi ile kiracı ve kefillere gönderilen ihtarnamelere rağmen ödeme yapılmaması üzerine sözleşmenin feshedilerek dava dışı şirket ve sözleşme kefilleri aleyhine icra takibi başlatıldığını, davacının itirazı olmaksızın takibin kesinleştiğini, davacının sahte fatura kesildiğine dair iddasının asılsız olduğunu, davacının borcunu ödemediğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, dava tarihi itibariyle kira borcunun 7.220,40-TL, temerrüt faizi borcunun 10.985,67-TL, sigorta prim borcunun 905,45-TL ve masraflardan kaynaklanan borcun da 550,53-TL olduğu, dava dışı ... İnşaat ve Taahhüt ünvanlı şirket tarafından ... Bankası ... Şubesi nezdindeki hesabından davalı şirket hesabına yapılan havaleye ilişkin yanlış ödemenin kayıtlardan iptal edildiği ve davacı yanın da dava dışı şirketçe davalı şirkete ödeme yapıldığına dair bir belge ve delil sunmaması karşısında, davacının davalı tarafa hiçbir borcunun bulunmadığı ve borcun ödendiği iddiasına dayalı menfi tespit isteminin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2017/5170, K. 2019/1938, 25 Mart 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama