Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2018/2282 K.2019/4853

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekillince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalı bankanın müvekkilinin emekli maaşından Ekim 2014 tarihinden itibaren kesintiler yaptığını, buna gerekçe olarak 2002 yılından kalan kredi kartı borcunun olduğunun gösterildiğini, müvekkilinin davalıya herhangi bir borcunun bulunmadığını kaldı ki böyle bir alacak olsa dahi alacağın zamanaşımına uğradığını ileri sürerek, müvekkilinin davalı bankaya borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili bankadan 12/05/1997 tarihinde kredi kartı aldığını ve kullandığını, borcun ödenmemesi üzerine cari hesabın 10/09/2002 tarihinde katedildiğini, müvekkili bankanın 12/09/2002 tarihinde borçlulara ihtarname göndererek borcun ödenmesini talep ettiğini, 12/09/2002 tarihinden sonra işlemeye başlayan 10 yıllık zamanaşımının 06/01/2012 tarihinde 347,80TL'nin tahsil edilmesiyle kesildiğini ileri sürerek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı banka tarafından davacı hakkında ödenmeyen kredi kartı borcu nedeniyle 02/10/2002 tarihinde ilamsız icra takibi başlatılarak zamanaşımının kesildiği, takip tarihinden itibaren başlayan zamanaşımı ise davalıdan 06/01/2012 tarihinde 347,85TL'nin davalıdan tahsili ile yeniden kesildiği dolayısıyla alacağın zamanaşımına uğramadığı gerekçesiyle davacının davalı bankaya 4.223,10 TL dışında borcunun bulunmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Hüküm Dairemizin 2016/9599 esas ve 2017/5062 karar ve 15.06.2017 tarihli ilamıyla; davanın menfi tespit istemine ilişkin olduğu, mahkemece davacının borçlu olmadığı miktar belirlenip menfi tespit yönünde karar verilmesi gerekirken, davanın mahiyetine uygun düşmeyecek şekilde HMK'nın 297. Maddesi hükmüne aykırı olarak infazda tereddüt yaratacak şekilde karar verilmesi doğru olmadığından bahisle bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre, davalı banka tarafından davacı hakkında ödenmeyen kredi kartı borcu nedeniyle 02/10/2002 tarihinde ilamsız icra takibi başlatılarak zamanaşımının kesildiği, takip tarihinden itibaren başlayan zamanaşımının ise 06/01/2012 tarihinde 347,85TL'nin davalıdan tahsili ile yeniden kesildiği, dolayısıyla zamanaşımına yönelik itirazların yerinde olmadığı, davalı bankanın borç durumuna ilişkin yazısı nedeniyle davacı tarafça eldeki davanın açılmasında davacının hukuki yararının bulunduğu,

davacının 10.474,50 TL borçlu olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacının davalı bankaya 10.474,50 TL borçlu olmadığının tespitine, fazlaya ilişkin 4.223,10 TL yönünden istemin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.