Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2018/2942 K.2020/116

Taraflar arasında görülmekte olan itirazın iptali davasının ilk derece mahkemesinde yapılan yargılaması sonunda verilen kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi tarafından verilen davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine ilişkin hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili Av. ...gelmiş, davacı vekilinin duruşma tebliğine rağmen gelmediği görülmüş olmakla duruşmaya başlanarak hazır bulunan davalı vekilinin sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davacının davalıya H. oluklu mukavva sattığını, satışa ilişkin 6 adet fatura düzenlendiğini, ilk 5 faturanın tamamen, 6.faturanın da kısmen ödendiğini, davalının 28.01.2012 tarihli mutabakat metni ile de borcunu kabul ettiği, cari hesap bakiyesinde gözüken alacağın tahsili için başlattıkları icra takibinin davalının haksız itirazı sonucu durduğunu belirterek itirazın iptalini ve %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının Hollanda'daki müşterisine hurda kağıt göndermek için davacı ile anlaştığını, davacının teslim ettiği malların kalite standartlarına uygun olmadığının Hollanda'daki şirket tarafından davalıya bildirildiğini, davalının da durumu davacıya ilettiğini, davacı şirket yetkilileri ile yapılan görüşmede durumun yurt dışında çözümlenmesinin ardından Türkiye'deki sürecin çözümü yoluna gidileceği konusunda mutabık kaldıklarını, çünkü teslim edilen malın gizli ayıplı olup davacının da bu durumu bildiğini, takibin kötü niyetli olduğunu, malın istenen kalitede olmaması nedeniyle davalının zarara uğradığını, ayrıca davalının prestij kaybına da uğradığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, davalının davacıdan aldığı malları Hollanda merkezli Cell Mark şirketine sattığı ve malların buradan Endonezya'ya gönderildiği, Erdonezya'da balyaların niteliğine itiraz edildiği, atık kağıt balyalarının arasında satış sırasında belirtilmeyen atıkların bulunduğu, taraflar arasında yazılı bir sözleşme bulunmadığı, Hollanda'da bulunan bir kuruluş tarafından düzenlenen 24/08/2011 tarihli denetleme raporunda; nem oranının uygunsuz olduğu, malın zayıf kalitede olduğu, DVD kapakları, plastik gibi yasaklı maddelerin tespit edildiği,

davacı tarafından teslim edilen malın toplam ağırlığının 254.260,00 kğ olup, en fazla 10 konteyner olacağı, 100 konteyner üzerinde inceleme yapıldığı gözetildiğinde; dava konusu malın ayıplı olduğu veya yarısının yabancı madde olduğunun ve nem oranının yüksek olduğu, atık kağıt olarak vasıflandırmaya uygun olmadığının bilirkişi raporlarının aksine söz konusu raporla belgelenemeyeceği, davalının aldığı malı iade etmediği gibi ayıp ihbarının da 25/07/2011 tarihinde yapıldığına dair dosyaya belge sunulmadığı,

yurt dışında yapılan denetimin 7 adet fatura muhteviyatı emtia ile ilgili mi, yoksa hangi fatura ve/veya faturalarla ilgili olduğu hususunun bilirkişi raporunun aksine belirlenemediği, davalının gönderilen malların ayıplı olduğunu kanıtlayamadığı, davacının bakiye 34.760,25 USD alacağının bulunduğu gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karara karşı davalı vekili tarafından istinaf talebinde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalının dava konusu faturaları defterlerine işlediği, faturalara süresinde itirazda bulunmadığı, öte yandan yurt dışında yapılan inceleme ile ilgili olarak yapılan incelemenin dava konusu faturalarla ilgili olup olmadığı konusunun tam olarak belirlenemediği gibi, yurt dışındaki şirket tarafından düzenlenen raporun 100 konteyner mal üzerinde yapıldığı, oysa davacı tarafından davalıya düzenlenen son faturanın içeriğinin 254.260 kg olup, bu ağırlıktaki malın daha az konteyner geleceği, yurt dışı alıcı tarafından davalıya bir iade yapılmadığı,

yine davalı tarafından da işbu davanın davacısına herhangi bir iadesinin söz konusu olmadığı, işbu davanın 03/10/2012 tarihinde açıldığı, davalının ise davacıya işbu dava açıldıktan sonra 15/02/2013 tarihli ihtarname ile malların standartlara uygun olmadığı ve içindeki emtiaların hurda kağıt tanımına uymadığının bildirildiği, ayrıca davalının zarara uğradığını belirtmesine rağmen fiilen ne şekilde zarara uğradığını somut olarak ortaya koyamadığı, ilk derece mahkemesinin kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.