Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2019/1280 K.2020/1265

Davacı ... İnş. Tic. ve San. Ltd. Şti. vekili Av. ... ile davalılar 1-... vekili Av. ... 2-... vekili Av. ... ve 3-... vekili Av. ... arasında görülen dava hakkında İstanbul Anadolu 17. Asliye Hukuk Mahkemesi’nden verilen 2014/205 esas ve 2016/97 karar sayılı ve 15.03.2016 tarihli hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 2017/116 esas ve 2018/5691 karar sayılı ve 12.11.2018 tarihli ilamına karşı davalı ... vekilince süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, dava dilekçesi ile muris ...'nun 2009 yılında vefat ettiğini, geriye davalılar ile eşi ...

’yi mirasçı bıraktığını, eşinin mirası reddettiğini, murisin davacıdan muhtelif faturalar ile malzeme aldığını, borcunu ödeyemediğini, bu sebeple icra takibi başlatıldığını, davalıların takibe itiraz ettiklerini iddia ederek davalıların itirazlarının iptaline, takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, zamanaşımı def’iinde bulunduklarını, borcun düzmece belgelere dayandığını, faturaların sonradan düzenlenmiş olabileceğini, fatura asıllarının dosyaya sunulması gerektiğini, takibin kötüniyetli olduğunu, faturaların kaşesiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., murisin davacı şirket ile alışverişinin olduğunu, ancak kendilerinin de pek çok ödeme yaptıklarını, babasının ödeme yapıp yapmadığının araştırılması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacının delillerinin düzmece olduğunu, takibe dayanak gösterilen faturaların davalıları bağlayıcı yanının bulunmadığını, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı tarafından sunulan protokoldeki imzanın murisin eli ürünü olmadığı, keşif yapılsa bile inşaattaki mermerlerin dava konusu inşaata davalılar murisince temin edilen mermerler olup olmadığının aradan geçen süre nedeni ile tesbitinin olanaklı olmadığı,

takip dosyasında davalı ... hakkında ödeme emri çıkarılmamış olduğundan bu davalı bakımından karar verilmesine yer olmadığına, diğer davalılar ..., ... yönünden murislerine ait ispatlanmış bir borcun tespit edilemediği gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 2017/116 esas ve 2018/5691 karar sayılı ve 12.11.2018 tarihli ilamı ile,

“Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin ve davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle ve özellikle dava dilekçesinde yatırılan peşin harcın 1.172.639,44TL için yatırılmış ¼ harç olup, vekâlet ücreti de harçlandırılmış değer üzerinden verileceğinden davalılar lehine 59.129,18TL vekâlet ücreti verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamasına göre usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA,” karar verilmiş, iş bu ilama karşı davalı ... vekilince karar düzeltme yoluna başvurulmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan davalı ... vekilinin sair karar düzeltme itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı ... vekilinin karar düzeltme talebi üzerine yapılan inceleme ve değerlendirmede; dava dilekçesinde dava değeri 1.974.120,00 TL olarak gösterilmiş olup icra dosyasında yatırılan harcın mahsubu ile dava açılırken anılan bu miktar üzerinden peşin harç ikmal edilmiştir.

Bu sebeple 1.974.120,00 TL üzerinden peşin harcın yatırıldığının kabulü ile dava reddedildiğinden bu miktar üzerinden davalı ... yararına nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile 1.172.639,44 TL üzerinden eksik vekalet ücretine hükmolunması ve bu kararın Dairemizce onanması doğru görülmemiştir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 HMK’nın geçici 3. maddesi ve 5236 sayılı Kanun’un geçici 2. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nın 5236 sayılı Kanun’un 16. maddesi ile değiştirilmeden önceki 438/7 maddesi gereğince mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.