Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2019/2243 K.2019/5530

Taraflar arasındaki menfi tespit davası hakkında İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nden verilen 2016/845 esas ve 2018/953 karar sayılı ve 08.11.2018 tarihli hükme karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuş, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi tarafından davacı vekilinin istinaf başvurusunun esasa ilişkin sebepler incelenmeksizin kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının HMK’nın 353/1-a-6 maddesi gereğince kaldırılmasına,

dosyanın Daire kararı açıklamalarına uygun şekilde yeniden karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesi’ne gönderilmesine karar verilmiş, iş bu karar davalılar ..., ... ve ... vekilince temyiz edilmiş, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi’nin 2019/411 esas ve 2019/515 karar sayılı ve 03.05.2019 tarihli ek kararı ile kaldırma kararının kesin nitelikte olduğundan bahisle davalılar ..., ... ve ... vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiş, iş bu kararın davalılar ..., ... ve ... vekilince süresi içinde temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

Dava, senet nedeniyle borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi’nce, yargılama yapılarak ve deliller toplanarak davanın reddine karar verilmiş, iş bu karara karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi’nce, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esasa ilişkin sebepler incelenmeksizin kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının HMK’nın 353/1-a-6 maddesi gereğince kaldırılmasına, dosyanın Daire kararı açıklamalarına uygun şekilde yeniden karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesi’ne gönderilmesine karar verilmiş, iş bu karar davalılar ..., ... ve ... vekilince temyiz edilmiş, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi’nin 2019/411 esas ve 2019/515 karar sayılı ve 03.05.2019 tarihli ek kararı ile kaldırma kararının kesin nitelikte olduğundan bahisle davalılar ..., ... ve ... vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiş, iş bu karara karşı davalılar ..., ... ve ... vekilince temyiz yoluna başvurulmuştur.

6100 sayılı HMK.’nın 353/1-a-6 maddesi, “Mahkemece, tarafların davanın esası ile ilgili olarak gösterdikleri delillerin hiç biri toplanmadan veya gösterilen deliller hiç değerlendirilmeden karar verilmiş olması” halinde Bölge Adliye Mahkemesi’nce istinaf başvurusunun esasını incelemeden kararın kaldırılmasını ve davanın yeniden görülmesi için mahkemesine gönderilmesini düzenlemektedir.

Somut olayda ilk derece mahkemesi delilleri toplamış ve kendince değerlendirerek bir sonuca varmıştır.

Bu itibarla Bölge Adliye Mahkemesi’nce ilk derece mahkemesince sanki hiçbir delil toplanmamış ve hiç değerlendirme yapılmamış gibi yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Bölge Adliye Mahkemesi’nce somut olayda 6100 sayılı HMK.’nın 353/1-b-3 veya 356 ve devamı maddelerine göre işlem yapılmalıdır.

Açıklanan bu hususlar sadece yeni kanun yolu sisteminin gelişmesi amacıyla belirtilmiştir.

Zira HMK’nun 361. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri Hukuk Daireleri’nin sadece nihai kararlarının temyizi mümkündür.

Bu itibarla İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi tarafından davacı vekilinin istinaf başvurusunun esasa ilişkin sebepler incelenmeksizin kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının HMK’nın 353/1-a-6 maddesi gereğince kaldırılmasına, dosyanın Daire kararı açıklamalarına uygun şekilde yeniden karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesi’ne gönderilmesine dair kararı temyiz edilebilen nihai bir karar olmadığından, iş bu karara karşı davalılar ..., ... ve ... vekilinin temyiz isteminin reddine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi tarafından verilen 2019/411 esas ve 2019/515 karar sayılı ve 03.05.2019 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

M)

MUHALEFET ŞERHİ

Dava, senet nedeniyle borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi’nce, yargılama yapılarak ve deliller toplanarak davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilince kararın istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince bazı delillerin hiç toplanmaması ve değerlendirilmemiş olması nedeniyle karar kaldırarak dosyanın yeniden mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 353/1 fıkrasında bölge adliye mahkemesinin hangi hallerde kesin karar vereceği tek tek sıralanmıştır. Nitekim ilgili Bölge Adliye Mahkemesi dairesi kararını 6. bentte açıklanan “tarafların gösterdikleri delillerin hiçbiri toplanmadan veya gösterilen deliller hiç değerlendirilmeden karar verilmiş olması” gerekçesine dayandırmıştır.

Oysa dosyanın ilk derece mahkeme safahatı incelendiğinde mahkemenin yetersiz de olsa bir takım deliller topladığı ve bunlar üzerinde yapmış olduğu değerlendirme sonucunda karar verdiği görülmektedir.

Bu durumda Bölge Adliye Mahkemesince yapılacak iş HMK’nın müteakip maddeleri uyarınca gerektiğinde duruşma açıp taraf delilleri toplandıktan sonra uygun sonuç çerçevesinde bir karar vermekten ibaret olmalıyken; kanun koyucunun şarta bağlı kesinlik atfettiği maddenin teviliyle yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, kararın bu gerekçelerle bozulması gerektiği düşüncesiyle aksi yönde tezahür eden sayın çoğunluk görüşüne iştirak etmiyorum.