Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2007/6485 K.2007/9889

5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 106 ]

"İçtihat Metni"

Silahla müessir fiile teşebbüs ve ölümle tehdit suçlarından sanık Mustafa'nın yapılan yargılaması sonucunda; beraatine dair (Susurluk Sulh Ceza Mahkemesi)'nden verilen 22.12.2005 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi Üst C.Savcısı tarafından istenmekle ve dosya Yargıtay C.Başsavcı-lığı'nın 17.04.2007 tarihli tebliğnamesiyle Dairemize gelmekle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü.

1-Oluşa uygun kabule göre, ilk derece mahkemesinin tanık anlatım

larını değerlendirerek yaralamaya kalkışma suçundan dolayı tanık Ayşe'nin

anlatımını neden kabul etmediğini yasal ve yeterli gerekçe göstererek kararda

tartışmış olması nedeniyle, atılı yaralamaya kalkışma suçunun sanık tarafından

işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle verilen beraat kararı yerinde oldu

ğundan; tebliğnamedeki 1 nolu düşünceye iştirak olunmamıştır.

Yapılan yargılama ve toplanan kanıtlara, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre Üst C.Savcısının yaralamaya kalkışmak suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında tehdit suçundan verilen beraat kararına ilişkin yapılan

temyiz istemine gelince:

Sanığın "daha önce seni bıçaklamış idim ucuz kurtuldun, bu kere seni öldüreceğim" biçimindeki sözleriyle mağduru tehdit ettiği kabul edildiği halde, öfkenin suç kastını kaldıran bir etkisinin bulunmadığı, bir tehlike suçu olan tehdidin, bu suçla korunan hukuki yararı ihlal etmeye objektif olarak elverişli (ciddi) olmasının yeterli olduğu, ayrıca mağdur üzerinde korkutucu etki yaratmasının aranmadığı gözetilerek, tehdit suçunda olgusal bir sorun olan tehdidin ciddi olup olmadığı,

eylemin işlendiği ortama, olaya özgü koşullara, tarafların bedensel ve ruhsal durumlarına göre, tehdit edici sözün, gerçekleşme olasılığı ve mağdurun iradesini etkileme derecesi ölçüleri içinde tartışılıp değerlendirilerek, sonuca varılması yerine, salt kavga sırasında öfkeyle söylenen sözlerin ciddilik (korkutuculuk) özelliği bulunamayacağı biçimindeki önceden varsayımsal bir kabule dayanılarak yasal temelden yoksun gerekçeyle beraat hükmü kurulması,