Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/1721 K.2010/122

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın adli sicil kaydında yazılı olan sabıkaların aynı mahkumiyet ilamına ait olduğu ve tekerrüre esas olup, kararın gerekçe bölümünde gösterildiğinin belirlenmesi karşısında, tebliğnamedeki sanığın hangi sabıkası nedeniyle tekerrür koşullarının oluştuğu ve hangi kayıt nedeniyle mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulandığının hükmün gerekçesinde gösterilmediğine ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir, ancak;

5237 Sayılı TCK.nun 53/1-c maddesinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca koşullu salıverme tarihine kadar uygulanabileceğinin gözetilmeden, 53/1. maddesinde belirtilen hakların tamamından hükmolunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/1 maddesinde sayılan hakları kullanmasından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanmaktan yoksun bırakılmasına şeklindeki ibarenin hüküm metninden çıkarılarak yerine “sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin birinci fıkrasının a-b-d ve e bentlerinde belirtilen haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar,