KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2009/18901 E., 2010/22080 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Temmuz 2010
- Tebliğname No
- 2 - 2007/159135
- Mahkemesi
- Osmaniye 2. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 01/11/2006
- Numarası
- 2006/494
- Suç
- Hırsızlık
Karar Metni
246 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;
1-Sanık Alper hakkındaki kamu davasının ek iddianame ile 09.08.2004 tarihinde açıldığı,keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda kaçak bedelinin 81.68 TL olduğu,şikayetçi kurumun 09.08.2006 tarihli yazısında ise, kaçak bedelinin 110 TL'sının 30.07.2004 tarihinde Hukuk Müşavirliğince tahsil edildiğinin anlaşılması karşısında,yapılan tahsilatın taksitlendirmeye dayanan bir ödeme mi yoksa icra yoluyla yapılan bir tahsilat mı olduğu hususu katılan kurumdan sorularak sanık hakkında 765 sayılı TCK'nun 523.maddesinin uygulanıp uygulanmaycağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
2-Müşteki idarenin sanık Alper hakkında ek iddianame ile açılan davaya katılmasına karar verilmediği halde lehine vekalet ücreti ödenmesine hükmolunması,
3-Sanık müdafiinin 01.11.2006 tarihli duruşmadaki lehe olan hükümlerin uygulanması isteminin 647 sayılı Kanunun 5.maddesindeki taksitlendirmeyi de kapsadığı gözetilmeden bu hususta olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,
4-Gerekçeli karar başlığına sanık Alper'in açık kimlik bilgileri yazılmayarak CMK'nun 232/2-b maddesine aykırı davranılması,
5-Sanığın kabahat ve taksirli suç nevinden olan ilamlarının hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil etmediği,kasıtlı suça ilişkin ilamının ise, yargılama konusu yapılan suçun işlenmesinden sonra kesinleştiği gözetilerek hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CYY’nın 231. maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2009/18901, K. 2010/22080, 5 Temmuz 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama