Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/2118 K.2010/4065

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin 09.09.2007 tarihli süre tutum dilekçesindeki temyiz isteminin sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozmak ve kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet kararına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I-Kasten yaralama suçundan hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nun 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

II-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik, 5271 sayılı CMK. nun 231. maddesinin 6. fıkrasının b bendinde belirtilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, sanığın yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaatin, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, gerekçe gösterilmeden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Sanık hakkında hükmedilen hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmesi sırasında, uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle, 5271 sayılı CMK. nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,