Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/2198 K.2010/4241

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın temyiz isteminin kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemde;

5237 Sayılı TCK.nun 53/1.maddesine göre anılan madde ve fıkrada belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmanın kasten işlenmiş bir suçtan dolayı verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olması ve adli sicil kaydına göre, tekerrüre esas teşkileden mahkumiyeti bulunan sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının 5237 Sayılı TCK.nun 58.maddesinin 6.ve7.fıkraları uyarınca, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Kovuşturma aşamasında mağdurun şikayetten vazgeçtiği göz önünde bulundurularak, sanığın mağdura vurduğu belirtilen ve emanete alınan sopanın özellikleri 5237 Sayılı TCK.nun 6.maddesinde belirtilen nitelikte bulunup bulunmadığı ne şekilde silahtan sayıldığı da karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, sanığın atılı suçu silahla işlediğinden bahisle 5237 Sayılı TCK.nun 86/2.maddesi gereğince belirlenen cezanın aynı maddenin 3-e fıkrası gereğince artırılması,

2-5271 Sayılı CMK.nun 232/2.maddesinin (c) fıkrası uyarınca, karar başlığında zaman diliminin ve suç yerinin yazılması gerektiğinin gözetilmemesi,