Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/23089 K.2010/30842

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK.nun 145. maddesinde yer alan “değer azlığı” kavramı, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan malın alınması olup, somut olayda uygulanma olanağının bulunmadığının gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5237 sayılı TCK.nun 145. maddesi uyarınca sanığa ceza vermekten vazgeçilmesi halinde, 5271 sayılı CMK.nun 223/4. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ceza verilmesinden vazgeçilmesine karar verilmesi,

2- 5271 sayılı CMK.nun 327/1 maddesi uyarınca hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilen sanığın kendi kusurundan ileri gelmediği anlaşılan yargılama giderlerinin devlet hazinesince karşılanması gerekirken, kurulan hükümde yargılama giderlerinin sanıktan tahsil edilerek hazineye irat kaydına karar verilmesi,

3- Müşteki idare vekili dosya arasında bulunan tarihsiz ve havalesiz dilekçesi ile kamu davasına katılmak istediğini bildirdiği halde bu taleple ilgili olumlu ya da olumsuz bir karar verilmediği halde, hükümde müşteki lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi,