Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/23518 K.2010/30870

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığa ait aracın Eynesil Beşikdüzü karayolunda gidiş istikametine göre sol şeritte tehlikeli biçimde park ettiğinin ihbar edilmesi üzerine, olay yerine giden görevlilerce park halindeki aracın içinde uyuyan sanığın uyandırılarak yapılan ölçümde 206 promil alkollü olduğunun tespiti, sanığın soruşturma aşamasında Cumhuriyet Savcısına verdiği ifadesinde, alkol aldıktan sonra yola çıktığını ve yolda yakıtı bittiği için aracını park ederek içinde uyuduğunu savunması nedeniyle alkollü araç kullandığının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK.nın 179/3. maddesinde belirtilen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun oluşması için,

kişinin alkol yada uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek halde olmasına karşın, araç kullanması gerekir. Açıklanan olayda, sanığın aldığı alkolün etkisiyle emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek durumda olup olmadığı hususu ise ancak tıbbi bulgular ya da sanığın dışa yansıyan davranışları gözetilerek belirlenebilir. Olay sırasında sanığın dışa yansıyan bir davranışı belirlenememiştir.

Bu nedenle, sanığın aldığı 206 promil alkolün güvenli bir şekilde araç sevk ve idare etme yeteneğini ortadan kaldırıp kaldırmayacağı konusunda Adli Tıp Kurumu veya tıp fakültelerinin konusunda uzman öğretim görevlilerinden görüş alınarak gelecek düşünce yazısına göre, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,