Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/24338 K.2010/25931

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık ... hakkında tehdit, kasten yaralama ve hakaret suçları ile sanık ... hakkında tehdit suçundan yeniden karar verilmesine yer olmadığına dair kararlara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında 08.12.2004 tarihinde verilen beraat kararlarının temyizi üzerine 4.Ceza Dairesinin 29.05.2006 tarih, 7411-11363 sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği ve mahkemece de bu suçlar açısından yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği anlaşıldığından, katılan sanık ... müdafiinin konusu olmayan temyiz isteminin CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında kasten yaralama ve sanık ... hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından verilen kararlara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Kasten yaralama ve kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK.nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından katılan sanık ... müdafiinin temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

III-Sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5271 sayılı CMK.nun 253-255.maddelerinde düzenlenen "Uzlaşma" kurumu ile aynı kanunun 231.maddesinde düzenlenen "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması" kurumunun birbirinden farklı kurumlar olduğu, yargılama konusu eylem uzlaşmaya tabi ise öncelikle uzlaşma yoluyla uyuşmazlığın sona erdirilmesinin denenmesi gerektiği, sanığın uzlaşmayı kabul etmemesi nedeniyle uzlaşmanın gerçekleşmemesinin CMK.nun 231/6.fıkrasının a, b, c bentlerinde belirtilen yasal şartlar varsa hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini engellemeyeceği gözetilmeyerek, uzlaşmayı ve olay nedeniyle sorumluluğu kabul etmediğinden bahisle sanık hakkında CMK 253. ve 231/5.maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,