Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/24445 K.2010/31284

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; I-Sanık ...'ın temyiz isteminin incelenmesinde; Kasten yaralama suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK.nun 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince REDDİNE, II-Sanıklar ... ve ...'in temyiz istemlerinin incelenmesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5271 sayılı CMK’nun 253 vd.maddelerinde düzenlenen “uzlaşma” kurumu ile aynı kanunun 231.maddesinde düzenlenen “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” kurumunun birbirinden farklı kurumlar olduğu,yargılama konusu eylem uzlaşmaya tabi ise öncelikle uzlaşma yoluyla uyuşmazlığın sona erdirilmesinin denenmesi gerektiği,sanığın uzlaşmayı kabul etmemesi nedeniyle uzlaşmanın gerçekleşmemesinin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini engellemeyeceği,ayrıca Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği üzere,hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde

nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu ve manevi zararı kapsamadığı gözetildiğinde,sanık ...'nın maddi tazminat talebinin bulunup bulunmadığı belirlenmeden,sanıkların uzlaşmaya yanaşmaması,müşteki tarafın zararını karşılamaması ve koşulların oluşmaması nedeni ile sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,