Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/24877 K.2010/31710

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Sanık savunmaları ve katılanın beyanlarına göre; sanık Yıldıray ila katılanın belediyeye ait kullanılmayan itfaiye binasının farklı odalarında yaşadıkları, olay öncesinde kaldığı odanın kapısının kırıldığını gören sanık Yıldıray’ın katılana kapısını kimin kırdığını sorunca diğer sanık A.. E..’nun kırdığını yönünde iddiada bulunduğu, sanık Yıldıray olayın doğru olmadığını Ata’dan sorup öğrenince birlikte katılanın yanına konuşmaya geldiklerinde, katılanın sanık Ata’ya hakaret etmesi üzerine sinirlenen sanıkların katılanı kasten yaraladıkları belirtilmekle; katılanın olay öncesi iftirada bulunması ve hakaret etmesi eyleminde sanık A.. E.. yararına tahrik hükümlerinin uygulanmasının gerekip gerekmeyeceği hususunun kararda tartışılmaması,

2-Sanık Y.. Ç..’nın adli sicil kaydındaki Kadıköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.12.2003 tarihli kararı ile 765 Sayılı TCK.’nun 191/2,59/2,81/1.maddeleri gereğince hükmolunan 5 ay 15 gün hapis cezasının 20.08.2003 tarihinde infaz edildiği, sanık A.. E..’nun adli sicil kaydında yer alan Kastamonu Asliye Ceza Mahkemesinin 29.11.2001 tarihli kararı ile 765 Sayılı TCK.’nun 503/1,522.maddeleri gereğince hükmolunan 6 ay hapis ve 2250 lira APC’nin 31.12.2004 tarihinde infaz edildiği anlaşılmakla mükerrir olmalarına rağmen, sanıklar hakkında 5237 Sayılı TCK’nun 58/6 ve devamı maddeleri gereğince hükmedilen cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanıkların kasten işlemiş oldukları suçtan dolayı verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinde düzenlenen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına karar verilmemesi,