Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/30004 K.2010/34073

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1)-Sanıklar hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK.nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından sanık ... müdafii ve sanık ...’in bu suçtan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2)-Sanıklar hakkında hakaret suçundan kurulan hükümlere me yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Kararda, sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususu değerlendirilerek 5271 Sayılı CMK. nun 231. maddesinin uygulanmamasına karar verildiğinden tebliğnamedeki bu hususa değinen bozma görüşüne iştirak edilmemiş ve dosya içeriğine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a)-Sanık ... ve beraat eden sanık ... savunmalarında, sanıklar ... ve ... ile katılanların birbirlerine karşılıklı olarak küfür ettiklerini beyan ettikleri halde, sanıklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun 129/3. maddesinin uygulanmasının gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

b)-Sanıklara atılı hakaret suçu nedeniyle, uzlaşma işlemlerinin; 5271 sayılı CMK.nun uzlaşma işlemlerinin yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan 253 ve 254. maddelerinde öngörülen yöntem izlenmek suretiyle yerine getirilmesi zorunlu olduğu halde, sanıklara uzlaşma teklif edilmeden, katılanların Cumhuriyet Savcılığında 06.12.2006 tarihinde alınan beyanlarında uzlaşmayı kabul etmemeleri yeterli görülerek eksik ve usulüne uygun olmayan işleme dayalı olarak yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

c)-Davayı vekil vasıtasıyla takip eden katılanlar yararına hükmolunan vekalet ücretinin mahkum olan sanıklar ... ve ...’ten ayrı ayrı ve eşit olarak tahsiline karar verilmesi gerekirken müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi,

d)-Mahkum olan sanıklara sebebiyet verdikleri yargılama giderleri ayrı ayrı yükletilmesi gerekirken müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilerek 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,