Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/30012 K.2011/2452

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Oluş ve dosya kapsamına göre sanığın aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmediği, katılanın ise soruşturma aşamasındaki beyanında “ ayrı yaşadığı eşi olan sanığın kendisine hakaret ettiği sırada evde kendisinden başka kimse olmadığı için tanığının bulunmadığını” belirttiği halde mahkemede “ eşinin hakaret sözlerini evde bulunan kızı Seçil ve oğlu Muharrem’in duyduğunu” belirtmesi karşısında tanık S.D.’un beyanı alındığı halde olay hakkında bilgisi bulunduğu belirtilen katılan ve sanığın oğlu olan M.D. dinlenmeden, katılanın aşamalardaki çelişkili beyanlarından hangisine neden üstünlük tanındığı da kararda açıklanmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi;

2-Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK.’nun 53/1-c maddesinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca koşullu salıverme tarihine kadar uygulanabileceği, diğer haklar yönünden ise hapis cezasının infazının tamamlanmasına kadar yoksun bırakılacağı gözetilmeden yazılı şekilde sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar TCK.’nun 53/1. maddesinde belirtilen haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,