Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/33 K.2010/418

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Sanık müdafiinin temyiz isteminin yapılan incelenmesinde

Kasten yaralama suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün katılan tarafından temyizi üzerine yapılan incelenmesinde;

Reddine karar verilen manevi tazminat miktarı itibariyle HUMK’ nun 427. maddesi gereğince hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1- Hükmün gerekçesinde, 5271 sayılı CMK. nın 34/1 ve 230. maddeleri uyarınca iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi ve maddede yazılı diğer hususların gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- 5237 sayılı TCK.nun 7. ve 5252 sayılı kanunun 9.maddeleri uyarınca sanığın eyleminin uyduğu kabul edilen 765 sayılı TCK.nu ile 5237 sayılı TCK.nun ilgili tüm hükümleri olaya ayrı ayrı uygulanmak suretiyle sonuçların belirlenmesi, bu şekilde bulunan sonuç cezaların karşılaştırılması ve 765 sayılı TCK uyarınca sonuç olarak adli para cezasına hükmolunup, 647 sayılı Yasanın 6. maddesi gereğince ertelenmesi halinde, ertelemenin hukuki sonuçları itibariyle sanığın lehine olacağı da gözetilerek, lehe olan kanunların belirlenmesi gerekirken açıklanan şekilde ve denetime olanak verecek biçimde değerlendirme yapılmadan, ceza miktarı itibariyle lehe olduğu gerekçesiyle, 5237 sayılı TCK’ nın 86/2, 29/1. maddeleri uyarınca hüküm kurulması,

3- Sanığın mahkumiyetine karar verilmesi karşısında; 5320 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi gereğince katılanın manevi tazminat isteği değerlendirilerek katılan lehine uygun bir manevi tazminata hükmolunması gerektiği gözetilmeden, yasal olmayan gerekçelerle tazminat isteminin reddine karar verilmesi,

4- Şahsi dava olarak açılan davanın, kamu davasına dönüşmesinden önce şahsi davacı ( katılan ) tarafından yapılan yargılama giderlerinin sanıktan alınarak katılana verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5- Hükümden önce 19.12.2006 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasa’nın 23.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi uyarınca; soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan kasten yaralama hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,