Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/34306 K.2011/4377

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizce de kabul edilerek uygulanan Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.01.2007 tarih ve 3-9 esas 2007/18 kararında belirtildiği üzere; 5271 sayılı CMK. nın 232/6 ve 34/2.maddeleri ve 1412 sayılı CMUK’nun 310.maddesine göre kararda yasa yolu,süresi,mercii yanında,başvuru şekli ve başvuru süresinin başlangıcının kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde,sanığın yüzüne karşı 04.10.2007 tarihinde verilen hükümde temyize başvuru süresinin tefhim yerine “hükmün tefhiminden/tebliğinden” sonra başlayacağı yazılmak suretiyle sanığın yanıltıldığı ve sanığın 26.10.2007 tarihinde tebliğ edilen kararı 31.10.2007 tarihinde yasal süresi içerisinde temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın yurtdışından aldığı anlaşılan sabıkasına esas ilamı getirtilip kasıtlı suça ilişkin olup olmadığı ve silinme şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa'nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek;hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,