Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/3903 K.2010/4931

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesine göre anılan madde ve fıkrada belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmanın kasten işlenmiş bir suçtan dolayı verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olması karşısında kararda gösterilmeyen hak yoksunluğunun infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüş,sanığın hapis cezasının paraya çevrilmesi yönünde bir talebi olmadığı gibi mahkemece de bu konuda verilmiş bir karar bulunmadığından tebliğnamedeki 3 numaralı bozma düşüncesine katılınmamış,diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Sanığın,müştekinin çakmakla sigarasını yaktıktan sonra saçını yakması nedeni ile ona vurduğunu savunması karşısında sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın kasıtlı suçtan bir mahkumiyeti bulunmadığı gibi müştekinin de sanıktan bir tazminat talebinin bulunmadığı,müştekinin şikayetinden vazgeçmemesinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesini engellemeyeceği gözetilerek sanık hakkında 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken müştekinin şikayetinden vazgeçmediğinden bahisle yetersiz gerekçeye dayanılarak sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3-Davaya katılmak istediğini bildiren müştekinin bu talebi konusunda bir karar verilmemesi suretiyle CMK'nun 238.maddesine aykırı davranılması,

4-Yargılama giderlerinin sanıktan alınması yerine dosyada başkaca sanık bulunmadığı halde “sanıklardan eşit olarak tahsiline” şeklinde karar verilmesi,

5-Hüküm niteliği itibariyle temyizi kabil olduğu halde itirazı kabil olarak verildiği yazılmak suretiyle CMK'nun 34/2.ve 232/6.maddelerine muhalefet edilmesi,