Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/44093 K.2011/11794

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK’nın 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın adli sicil kaydında görülen kayıtlardan daha ağır ceza hükmü içeren Sinop Asliye Ceza Mahkemesinin 11.12.2003 tarih ve 2003/95-275 sayılı kararı yerine yazılı şekilde daha az ceza hükmü içeren kararın tekerrüre esas alınması ve 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin 7. fıkrası gereğince cezası mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilen hükümlü hakkında, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Beyanı hükme dayanak yapılan tanık F.. A..’in 26.03.2007 tarihli ifadesinde, sanığın katılanı telefonla aradığı sırada araba içinde olduklarını ve yanlarında katılanın eşinin de bulunduğunu, sanığın yüksek sesle bağırması nedeni ile küfürleri duyduğunu belirtmesi, katılanın eşi İsmail Akdemir’in 30.06.2006 tarihli savcılık ifadesinden ise olaya tanık olmadığının anlaşılması karşısında ortaya çıkan, bu çelişki giderilmeden eylemin sabit olduğunun kabulü ile yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,