Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/55935 K.2011/34633

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Sanık O.. A.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, sanık O.. A.. ve şikayetçi sanık N.. Y.. tarafından temyiz edildiği, şikayetçi sanık N.. Y..’ ün duruşmada sanık O.. A..’ dan şikayetçi olduğunu söylediği halde CMK’ nın 238/2. maddesi gereğince kamu davasına katılmak isteyip istemediğinin sorulmaması nedeniyle temyize hakkı olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Kasten yaralama suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından sanıkların temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Sanık N.. Y.. hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık N.. Y.. tarafından temyizi üzerine yapılan incelenmesinde;

Şikayetçi sanık N.. Y..’ ün mağduru bulunduğu O.. A.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmiş olup, hakaret suçundan ise mağdur değil sanık olması nedeniyle tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Sanığın adli sicil kaydı getirtilmeden hakkında hüküm kurulması ve şikayetçi sanık O.. A..’ ın duruşmada sanık N.. Y..’ den şikayetçi olduğunu söylediği halde CMK’ nın 238/2. maddesi gereğince kamu davasına katılmak isteyip istemediğin sorulmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Sanığın sorgusunun da bulunduğu 17.10.2007 tarihli duruşma tutanağının birinci sayfasının zabıt katibi tarafından imzalanmaması suretiyle CMK’ nın 219. maddesine aykırı davranılması,

2- Sanığın eşi olan ve ifadesi hükme esas alınan tanık S.. Y..’e çekinme hakkı olduğu bildirilmeden dinlenerek CMK’ nın 45/3. maddesine aykırı davranılması,

3- Gün karşılığı adli para cezasının miktarının belirlenmesi sırasında, uygulama maddesi gösterilmeyerek CMK’ nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

4- Açıklanan kısa kararda adli para cezasının 21 taksit halinde tahsiline karar verildiği halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında; önce “…verilen para cezasının, cezanın miktarı dikkate alınarak taksit uygulanmasına yer olmadığına…’ karar verildiği belirtildikten sonra, 10 taksit halinde tahsiline karar verildiği belirtilerek hükümde karışıklığa neden olunması,

5- 5271 sayılı CMK’ nın 231. maddesinde sayılan nesnel (objektif) ve öznel koşullar değerlendirilip sonucuna göre sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılamayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden; sanığın kişilik özeliklerine ilişkin kanaati içermeyen yetersiz gerekçe ile sanık hakkında aynı kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,