KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2009/6099 E., 2010/6514 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Mart 2010
- Tebliğname No
- 2 - 2007/276500
- Mahkemesi
- Adana 5. Sulh Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 20/09/2007
- Numarası
- 2007/788 Karar - 2006/411 Esas
- Suç
- Kasten Yaralama
Karar Metni
247 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK.’nun 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı“kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya içerisindeki adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunduğu anlaşılan sanık hakkında 765 Sayılı TCK'nun 81/1.maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;
1-Şikayetçinin, oğlu olan sanığın uyuşturucu kullandığını ve olay günü aldığı uyuşturucunun etkisi ile kendisini bıçakladığını belirtmesi karşısında; 5237 Sayılı TCK.nun 32.maddesi gereğince ''işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği önemli derecede azalmış olup olmadığı'' araştırılarak saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Kabule göre de;Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.’nun 53/1. maddesi uygulanırken, ( c ) bendinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca koşullu salıverme
tarihine kadar uygulanabileceği, diğer haklar yönünden ise hapis cezasının infazının tamamlanmasına kadar yoksun bırakılacağı gözetilmeden, sanığın hapis cezası süresince TCK. 53. maddesindeki haklardan mahrumiyetine karar verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2009/6099, K. 2010/6514, 3 Mart 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama