KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2009/8430 E., 2010/9927 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Mart 2010
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Elektrik hırsızlığı
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
319 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK.’nun 231/6.maddesinin a bendinde yazılı “ kasıtlı bir suçtan mahkum olmama ” koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;
Tutanağa konu abonede suç tarihinden önce mühürleme işlemi yapıldığına dair 04.04.2003 tarihli tutanak karşısında, mührün konuluş amacına aykırı olarak, sayaçtan geçirmeksizin harici hat çekerek kaçak elektrik kullanılması eyleminin 765 sayılı TCK’ nın 492/2. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.
Yapılan duruşmaya toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir, ancak;
1-Yargıtay C.Başsavcılığınca 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/2. maddesi uyarınca duruşma yapılıp yeni bir karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine iade edilmesinden önce verilen ve sadece sanık tarafından temyiz edilen 25.06.2003 tarihli kararda sanık hakkında hükmolunan para cezasının 647 Sayılı TCK.nun 5. maddesi uyarınca 10 eşit taksitle tahsiline karar verildiği ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bu hususun 1412 Sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bu kez hükmolunan para cezasının taksitlendirilmemesi,
2-Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekili duruşmaları takip etmeyen katılan lehine 120 YTL dilekçe yazma ücretine hükmolunması yerine, yazılı şekilde katılan vekili lehine 350 YTL ücrete hükmedilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2009/8430, K. 2010/9927, 30 Mart 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama