Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/8893 K.2010/14807

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Katılan S.. Ö.. vekili temyiz dilekçesinde sanık R.. B..'ın hakaret, tehdit ve cinsel taciz suçlarından cezalandırılması gerektiğini belirtmiş ise de sanık hakkında belirtilen suçlardan açılmış bir dava ve verilmiş bir hüküm bulunmadığı gibi katılanın bu sanık yönünden suçtan zarar gören sıfatının bulunmadığı ve katılan hakkında suç duyurusunda bulunulmasına ilişkin hükmün de, yargılamayı sona erdiren kararlardan olmadığından temyiz kabiliyetinin bulunmadığı anlaşılmakla, katılan S.. Ö.. vekilinin sanık R.. B.. hakkındaki konusu bulunmayan temyiz istemi ile suç duyurusunda bulunulmasına ilişkin temyiz isteminin 1412 Sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık R.. B.. 18.10.2006 tarihli savunmasında sanık B.. Y..'dan şikayetçi olduğunu belirttiği halde kendisine katılma hakkının hatırlatılmaması usul ve yasaya aykırı ise de sanık müdafiinin süresinde verdiği 29.12.2006 tarihli temyiz dilekçesinde yalnızca sanık Resul hakkındaki mahkumiyet hükmünü sanık müdafii sıfatıyla temyiz ettiği, sanık Bekir hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükmünü de temyiz ettiği ayrıntılı temyiz dilekçesini ise 1412 Sayılı CMUK.nun 310.mddesinde belirtilen yasal bir haftalık süreden sonra 01.05.2007 tarihinde mahkemeye verdiği anlaşılmakla sanık B.. Y.. hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin aynı kanunun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

3-Sanık R.. B.. hakkında kasten yaralama suçundan hükmolunan cezanın tür ve süresine göre sanık müdafiinin duruşmalı temyiz inceleme talebinin 1412 Sayılı CMUK.nun 318.maddesi uyarınca reddine karar verilerek mahkumiyet hükmünün dosya üzerinde yapılan incelenmesinde; Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CYY’nın 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunma” nesnel koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği anlaşılmıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre, sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a-Sanığa atılı kasten yaralama suçunun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı suçlardan olduğu halde, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 253 ve 254.maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-5237 Sayılı TCK.nun 53/1-c maddesinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanabileceği gözetilmeden infaz tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmesi,