Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/1023 K.2011/40372

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Katılan Havva'nın soruşturma aşamasındaki beyanında “H..

E.. ve S..A..'na edilen küfürleri duymadığını,yaşlı olması nedeni ile arkalarından yavaş olarak gittiğini” beyan etmesi ve kendisine yönelik olarak sanığın hakaret ettiğine dair bir beyanının bulunmamasına karşın kovuşturma sırasında sanığın “a....koyarım” şeklinde küfür ettiğini iddia etmesi,katılanın gelini Songül'ün soruşturma aşamasında sanığın “kendilerine ahlaksız küfür ettiğini” kovuşturma aşamasında ise “kaynanasına şerefsiz kadın” dediğini beyan etmesi,olay sırasında katılanla birlikte olduğu anlaşılan tanık H..

E..'nin soruşturma sırasında sanığın hakaret ettiğine dair bir beyanının bulunmaması, kovuşturma aşamasında ise “sanığın katılana hakaret ettiğini duymadığını” beyan etmesi,soruşturma aşamasında tanık olarak dinlenmeyen,mahkeme tarafından da tanık sıfatıyla dinlenmek üzere duruşmaya davet edilmeyen,katılanın,tanıkların ve sanığın savunmasında olaya şahit olduğuna ilişkin bir bilgi bulunmayan ancak kovuşturma sırasında 20.09.2007 tarihli duruşmada tanık olarak dinlenen Fatma Yaylamaz'ın “sanığın katılana ananı avradını s.....ederim” dediğine dair beyanı karşısında,öncelikle tanık Fatma'nın hangi gerekçeyle tanık olarak dinlendiği kararda

açıklanarak,katılan ve tanıkların gerek kendi beyanları gerekse diğer tanık beyanları arasındaki çelişkiler yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmesi çelişki giderilemediği takdirde hangi tanığın ifadesine hangi nedenle üstünlük tanındığı kararda tartışılarak sanığın hukuki durumunun buna göre değerlendirilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Sanığa verilen cezadan TCK'nın 62.maddesi uyarınca indirim yapılırken 2 ay 27 gün yerine,3 ay hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini,

3-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı ilamında da kabul edildiği üzere,hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın mahkemece basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zarar olduğu ve manevi zararı kapsamadığı,dosya içeriğinden katılanın hakaret suçundan dolayı maddi zararının ve tazmin talebinin olduğuna dair bilgi olmadığının anlaşılması karşısında,sanığın daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunmadığı gözetilerek sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları nazara alınarak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat

değerlendirilmek suretiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağına karar verilmesi gerekirken hükmün gerekçe bölümünde “sanığın üzerine atılı suçu kabul etmemesi,müdahilin uğradığı zarar ve bu zararın giderilmediği” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığının açıklanması,