Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/11266 K.2012/8654

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 19.09.2006 tarihli celsede olayı gören tanık G.N.Ş. dinlenilmesine karar verildiği halde bu tanık dinlenilmeden, gerekçede bu tanığın hazırlık ifadesine, sanık Yücel’in yanında çalıştığından yanlı beyan vermiş olabileceği ihtimali ile itibar edilmediği belirtilmekle yetinilerek eksik kovuşturma ile karar verilmesi ve her iki sanık hakkında kasten yaralama suçlarında aynı gerekçe kullanıldığı halde, sanık Yücel hakkında teşdit uygulandığı da belirtilmeden, nedenleri denetime olanak verecek şekilde gösterilmeden, olayı başlatan ve daha çok kusurlu olan taraf irdelenmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

2- Hakaret suçlarının karşılıklı olması karşısında sanıklar hakkında aynı yasanın 129. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması

3-Hakaret suçunun aleni olup olmadığı ve sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 125/4 maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının kararda tartışılmaması,

4- Sanıkların karşılıklı belgeye dayalı bir zararları bulunmadığı gibi, manevi zararların hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi sırasında nazara alınamayacağı gözetildiğinde; önceden engel sabıkası olmayan sanıklar hakkında hakaret suçlarından ve sanık Y.. Ö.. hakkında kasten yaralama suçundan verilen cezalar tekrar suç işlemeyecekleri kanaatinin oluştuğu belirtilerek

5237 sayılı TCK.nun 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karşın, “zararın giderilmeyeceği kanaati oluştuğundan” bahisle yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle 5271 sayılı CMK.nun 231/5 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

5- Sanık K.. Ü..’ın kasten yaralama suçu yönünden hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 Sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,