Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/18130 K.2010/20552

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20/1-7. maddesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunun 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 15 yaşını doldurmuş olup da 18 yaşını doldurmamış çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmasının gerekli olduğu, mahkemece sosyal inceleme raporuna gerek görülmediği taktirde ise gerekçesinin kararda gösterilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Aynı zamanda olayın tek görgü tanığı da olan müştekinin duruşmaya çağrılıp beyanı alınmadan hüküm kurulması,

3-Sanığın savunmasında müştekinin kız arkadaşına laf attığını ve bu konuda müştekiyi çağırıp konuşmak isterken olayın meydana geldiğini ileri sürmesi karşısında bu husus tartışılmadan olay sırasında müştekinin sanığa küfür ettiğine ve bıçak çektiğine dair sanığı doğrulayacak delil bulunmadığı gerekçesi ile sanık hakkında tahrik hükümlerinin uygulanamayacağına hükmedilmesi,

4- Sanık hakkında belirlenen temel ceza, eylemin bıçakla işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 86/3-e uyarınca arttırılması gerekirken, sanığın yaralama eylemini annesine karşı işlediğinden bahisle aynı yasanın 86/3-a maddesi ile arttırılması,

5-Denetime olanak verecek şekilde yasal ve yeterli gerekçe ortaya konulmadan ve sebepleri açıklanmadan önceden yasal engeli olmayan sanık hakkında, yeniden suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşmadığı belirtilmekle yetinilerek, 5271 sayılı CMK.nun 231/5 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 34 ve 230/1. maddesine aykırı davranılması,