Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/18822 K.2012/121

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık Y.. A.. hakkında tehdit suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanun’un 3-B.maddesi ile değişik 1412 Sayılı C.M.U.K.’nın 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, sanığın bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK’nın 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, katılanın oturduğu apartmana girip, daire kapısına gelerek kapıyı tekmelemesi, eve girmeye çalışması, bu sırada hakaret ve tehditlerde bulunması şeklindeki eyleminde, geceleyin konut dokunulmazlığını bozma suçu tamamlandığından, eylemin teşebbüs aşamasında kalıp kalmadığının değerlendirilmesi gerektiğine yönelik tebliğnamedeki düşünceye katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

III-Hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

5237 Sayılı T.C.K.’nın 7. ve 5252 Sayılı Kanun’un 9. maddeleri uyarınca sanığın eyleminin uyduğu kabul edilen 765 Sayılı T.C.K. ile 5237 Sayılı T.C.K.’nın ilgili tüm hükümleri olaya ayrı ayrı uygulanmak suretiyle sonuçların belirlenmesi, bu şekilde bulunan sonuç cezaların karşılaştırılması, sanığa alt sınırdan tayin edilen hapis cezasının 647 Sayılı Kanun’un 4.maddesi uyarınca paraya çevrildiği ve ertelenmediği de gözetilerek,

suç tarihine göre 5237 Sayılı T.C.K.’nın 125. maddesinde düzenlenen hakaret suçu yönünden (5560 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önce) 5 günden 730 güne kadar adli para cezasına hükmedilebileceği, 765 Sayılı T.C.K.’nın 482/2.maddesinin lehe olduğu kabul edilirken alt sınır esas alınarak cezanın belirlenmesi karşısında, 5237 Sayılı T.C.K.’nın 125.maddesindeki para cezası yönünden de alt sınırdan ceza tayin edileceği kabul edilerek karşılaştırmanın buna göre yapılması gerektiği ve bu durumda da 5237 Sayılı T.C.K.’nın 125.maddesinin uygulanmasının sanık lehine olduğu gözetilerek,

bu madde uyarınca ceza verilmesi gerekirken, belirtilen şekilde bir değerlendirme yapılmadan 765 Sayılı T.C.K.’nın lehe olduğu gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,