Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/20267 K.2012/9008

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 62.maddesinde düzenlenen takdiri indirim nedenlerinin uygulanıp uygulanmaması mahkemenin takdirinde olup, takdir hakkının uygulanmaması yönünde kullanıldığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki bu konuya ilişkin bozma düşüncesine katılınmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Hükmün esasını oluşturan kısa kararda sanığın eylemine uyan hakaret suçundan belirlenen cezanın, 5237 sayılı TCK'nın 125/4.maddesi uyarınca 1/6 oranında artırılmasına karar verilip, artırım yapılmadan, sanığın iki kez 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği halde, gerekçeli kararda sanık hakkında belirlenen 3 ay hapis cezasının 125/4.maddesi uyarınca 1/6 oranında artırılıp, sanığın iki kez 3 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas- 2009/13 Karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararda, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa atılı hakaret suçundan doğan herhangi bir maddi zararının bulunmadığı,

adli sicil kaydından sabıkasız olduğu anlaşılan sanık hakkında 5271 Sayılı CMK’nın 231.maddesinin 6.fıkrasının (b).bendinde belirtilen ''sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması'' koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken yasal ve yeterli bir gerekçe gösterilmeden sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3-5271 Sayılı CMK’nın 226.maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı verilmeden 5237 Sayılı TCK’nın 125/4.maddesinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

4-Sanık hakkında temel ceza tayin edilirken uygulanan kanun maddesinin 5237 sayılı TCK’nın 125/1.maddesi yerine 125/2.maddesi olarak yanlış yazılması suretiyle 5271 Sayılı CMK’nın 232/6.maddesine aykırı davranılması,

5-5271 Sayılı CMK’nın 232/2-c.maddesi uyarınca gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği yer ve zaman diliminin belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,