KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2010/20994 E., 2012/1545 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 31 Ocak 2012
- Tebliğname No
- 3 - 2009/108084
- Mahkemesi
- Kartal 1. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 07/11/2008
- Numarası
- 2007/609 (E) ve 2008/716 (K
- Suç
- Yaralama, Hakaret
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma·3 bölüm
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1- Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Temyiz isteminin reddine dair 22/01/2009 gün ve 2007/609- 2008/716 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,
2- Sanığın hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Ceza Genel Kurulunun 13.12.2005 tarih ve 2005/134-163 sayılı kararında belirtildiği üzere hapis cezasından 647 sayılı yasanın 4. maddesi gereğince çevrilen para cezaları bakımından bu kararların temyize tabi olduğundan temyiz talebinin reddine ilişkin karar yok kabul edilerek yapılan incelemede;
Sanığa 765 sayılı TCK. nun 482/3. maddesi uyarınca ceza tayin edilirken maddede hapis cezasının yanında para cezası da olduğu halde sadece hapis cezasından hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, olayda katılanın dosyaya yansıyan bir zararının belirlenemediği halde, “mağdurun uğradığı zararın gidermemiş olması” biçimindeki, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının a, b ve c bentlerinde belirtilen gerekçeleri içermediği için yasal ve dosya içeriğine de uygun
T.C.
YARGITAY
2. Ceza Dairesi
TÜRK MİLLETİ ADINA
YARGITAYİLAMI
Esas No : 2010/20994 Karar No : 2012/1545 Tebliğname No : 3 - 2009/108084
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2010/20994, K. 2012/1545, 31 Ocak 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama