Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/21473 K.2012/8184

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanıklara atılı konut dokunulmazlığını bozma suçu 19.12.2006 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasa’nın 24. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesinin 1. fıkrası (b) bendi uyarınca; soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olup olmadığına bakılmaksızın uzlaşma kapsamına alınan suçlardan olduğu, anılan yasal düzenlemeden önce o tarihte yetkili olmayan kolluk görevlilerince yapılan uzlaşma tekliflerinin hukuki geçerliliği bulunmadığı,

sanıkların ve mağdurun kovuşturma evresinde uzlaşmak istediklerini belirttikleri ve taraflar arasında uzlaşma gerçekleştiği halde, sanıklar hakkındaki kamu davasının uzlaşma nedeniyle 5271 Sayılı CMK'nın 223/8.maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden “sanıkların üzerlerine atılı geceleyin konut dokunulmazlığını bozmak suçu CMK.nun 253/1b-3 maddesi gereğince uzlaşmaya tabi olmasına ve sanıklar ile mağdurun uzlaşmayı kabul etmelerine rağmen,

konut dokunulmazlığını bozmak suçunun birden fazla kişi tarafından işlenmesi durumunda 5237 sayılı TCK.nun 119/1-c maddesinin uygulanması gerekeceğinden sanıkların eylemlerinin uzlaşmaya tabi olmaktan çıktığı” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de;

1-Sanık C.. M..’ın adli sicil kaydındaki ilamların, suç tarihi itibari ile silinme koşullarının oluştuğunun anlaşılması karşısında; sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken “kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunduğu" gerekçesiyle adı geçen sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Adli sicil kaydına göre daha önce kasıtlı bir suçtan üç aydan fazla hapis cezasına mahkum olmayan sanık C.. M.. hakkında hükmolunan cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilirken, 5237 Sayılı TCK’nın 51/1-b.maddesinde belirtilen; "suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaat oluşup oluşmaması" hususunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, "sanığın sabıkalı kişiliği, suç işleme hususundaki eğilimi dikkate alınarak cezası ertelendiği taktirde yeniden suç işlemeyeceğine dair mahkememize yeterli kanaat gelmediğinden" biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile karar verilmesi,