Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/22480 K.2012/9904

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında hakaret suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nın 305/1.maddesi gereğince, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, katılanın temyiz isteminin aynı kanunun 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

13.07.2006 tarihli duruşmada katılma isteminin kabulüne karar verildiğinden, tebliğnamedeki bu konuya ilişkin bozma düşüncesine katılınmamıştır. Ancak;

Katılanın beyanları, sanığın savunmaları, oluş ve dosya kapsamına göre, sanığın olay gecesi saat 04:00 sıralarında alkollü bir halde, katılanın bahçesine girerek evinin kapısını çaldığının ve çıkan tartışmada katılana hakaret ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığın davranışları, bahçeye giriş nedeni, olayın gerçekleştiği zaman dilimi göz önüne alındığında sanığın yasal bir zorunluluk olmadığı ve olay koşulları içinde katılanın, konutunun eklentisi niteliğindeki bahçeye girilmesine rıza göstermeyeceğinin açık olduğu, katılanın olay nedeniyle huzur ve güvenliğinin bozulmuş olduğu,

5237 sayılı TCK’nın 116/4.maddesinde düzenlenen konut dokunulmazlığını bozmak suçunun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeden “suçun yasal unsurlarının oluşmadığı” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,