Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/23191 K.2012/13823

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık A.. Ö.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün katılan vekili ve sanık tarafından temyizi üzerine yapılan incelenmesinde;

Kasten yaralama suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından katılan vekili ve sanığın temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Sanık A.. Ö.. hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün katılan vekili ve sanık tarafından temyizi üzerine yapılan incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, olayda katılanın tazminat istemi bulunmadığı gibi atılı konut dokunulmazlığını bozma suçu nedeniyle dosyaya yansıyan maddi bir zararının da belirlenemediği ve sanığın sabıkasının da bulunmadığı gözetilerek.

5271 sayılı CMK’ nın 231. maddesinin 6. fıkrasının ( b ) bendi uyarınca, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda oluşacak kanaate göre hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılamayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden; “...mağdurun zararının giderildiği yolunda delil bulunmadığı...” şeklinde, yasal olmayan, yetersiz gerekçeyle sanık hakkında aynı kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,