Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/23570 K.2012/9953

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Sanık müdafii ile mağdur S.. T.. vekilinin hakaret suçuna ilişkin olarak kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Hakaret suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanun’un 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından sanık müdafii ile mağdur vekilinin temyiz isteğinin aynı Kanun’un 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Sanık müdafii ile mağdur S.. T.. vekilinin yaralama suçuna ilişkin olarak kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11–250 esas 2009/13 karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde mahkemece kanat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması,

manevi zararların bu kapsama dâhil edilmemesi gerektiği, olayda katılanın tazminat talebi olmadığı gibi, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa yüklenen yaralama suçundan doğan herhangi bir maddi zararının da bulunmadığı ve adli sicil kaydına göre sabıkasız olduğu anlaşılan sanık hakkında 5271 Sayılı CMK’nın 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen koşulun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken,

“sanığın mağdurun ya da kamunun zararını karşılamayacağını açıkça belirtmesi nedeniyle” biçimindeki gerekçeyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,