Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/23777 K.2012/13297

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak; 1-5271 sayılı CMK’nın 216/3.maddesine aykırı olarak hükümden önce son sözün hazır bulunan sanığa verilmemesi,

2-Sanığın adli sicil kaydında yer alan Çıldır Sulh Ceza Mahkemesinin 25.04.1996 tarihli ilamının 3285 sayılı Kanun kapsamındaki bir mahkumiyet olduğu, 13.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren ve 3285 sayılı yasayı yürürlükten kaldıran 5996 sayılı Kanunda adli sicil kaydındaki mahkumiyete konu eylemin eylemi idari para cezasına dönüştürüldüğü,

sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel olacak bir mahkumiyet hükmünün bulunmadığı gözetilmeden, sanığın kişiliği ile yargılama sürecinde gözlemlenen pişmanlığı olumlu kabul edilerek 5237 sayılı TCK’nın 62. maddesi uygulanıp cezasının ertelenmesine karar verildiği halde, bu kez “sanığın sabıkalı oluşu ve kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönüne alındığında yeniden suç işlemeyeceği konusunda mahkemece kanaat elde edilemediğinden” biçimindeki gerekçelerle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi suretiyle gerekçelerde çelişkiye neden olunması,