Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/23793 K.2012/13298

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak; 1-Yakınanlar Mehmet, Emine ve Nuray’ın şikayetlerinden vazgeçmeleri nedeniyle sanık hakkında bu kişilere yönelik hakaret suçundan açılan davasının düşürülmesine ve sanığın, bir kişiye (katılan İsmail’e) karşı eylemi nedeniyle cezalandırılmasına karar verilmesi karşısında, koşulları oluşmadığı halde “eylemin tek bir fiil ile birden fazla kişiye karşı gerçekleştirildiği” gerekçesiyle 5237 sayılı TCK’nın 43/2.maddesi uygulanarak sanığa fazla ceza verilmesi,

2-Sanığın adli sicil kaydındaki Şakirkaraağaç Sulh Ceza Mahkemesinin 05.06.2002 tarihli ilamı ile 1380 sayılı Su Ürünleri Kanununun 36/g-2, 2873 sayılı Milli Parklar Kanununun 20.maddeleri uyarınca verilen ve ertelenen eski hükümlülüğüne ilişkin ağır para cezasının idari para cezasına dönüştürüldüğü, söz konusu mahkumiyet hükmünün sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil etmediği,

Şakirkaraağaç Asliye Ceza Mahkemesinin 02.03.2004 tarihli mahkumiyet hükmünün ise suç tarihi itibariyle henüz kesinleşmediğinin anlaşılması karşısında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için aranan 5271 Sayılı CMK’nın 231/6-c.maddesinde gösterilen nesnel (objektif) koşullardan biri olan suçun işlenmesi ile mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesinde esas alınacak zararın, kanaat verici basit bir araştırmayla belirlenecek maddi zarar olduğu,

manevi zararın bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, somut olayda katılanın tazminat istemi bulunmadığı gibi, dosya içerisindeki

bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa yüklenen suçtan doğan ve hakimin basit bir araştırma ile saptayabileceği herhangi bir maddi zararın belirlenemediği gözetilerek, 5271 Sayılı CMK’nın 231.maddesinin 6.fıkrasının (b).bendinde belirtilen, “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” öznel (sübjektif) koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken “daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunduğu” gerekçesi ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,