Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/24768 K.2012/14039

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık O.. D.. hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık Onur müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık O.. D.. hakkında tehdit suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nın 305/1.maddesi gereğince, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, sanık Onur müdafiinin temyiz isteminin aynı kanunun 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II-Sanıklar F.. A.. ve Ş.. S..’un kendileri ile ilgili hakaret suçundan kurulan mahkumiyet kararlarına ve sanık İnci müdafiinin İ.. D.. hakkındaki hakaret suçundan kurulan mahkumiyet kararına yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nın 61.maddesinin 8.fıkrası uyarınca adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimlerin gün üzerinden yapılacağı ve adli para cezasının belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunması gerektiği gözetilmeden sanıklar hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması sonuca etkili görülmemiş,

Sanık İ.. D.. hakkında ceza tayin edilirken 5237 sayılı TCK’nın 43/1.maddesi, aynı kanunun 125/1.maddesinden sonra uygulanarak TCK’nın 61.maddesine aykırı davranılmak suretiyle eksik ceza verilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5237 sayılı TCK’nın 129/3.maddesindeki “hakaret suçunun karşılıklı işlenmesi halinde olayın mahiyetine göre taraflardan biri veya her iki taraf hakkında verilecek cezadan indirim yapılabileceği gibi ceza verilmesinden de vazgeçilebileceğine” dair düzenleme karşısında, sanıkların karşılıklı olarak hakaret ettikleri kabul edilmesine karşın “duruşmalarda gözlemlenen olumsuz tavırları” biçimindeki yetersiz gerekçeye dayanılarak sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 129. maddesinin uygulanmaması,

2-Haklarında mahkumiyet kararı verilen sanıklardan yargılama giderlerinin ve vekalet ücretinin ne şekilde tahsil edileceğinin karar yerinde gösterilmemesi,