Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/25122 K.2012/15264

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Şikayetçi vekilinin 21.05.2008 tarihli oturumda şikayetçi olduklarına dair 14.03.2008 havale tarihli dilekçesini tekrarlayarak, sanığın cezalandırılmasını istemesi karşısında; 5271 sayılı CMK’ nın 238/2. maddesi gereğince davaya katılmak isteyip istemediğinin sorulmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, olayda şikayetçinin tazminat istemi bulunmadığı gibi dosyaya yansıyan maddi bir zararının da belirlenemediği ve sanığın adli sicil kaydına esas ilamın taksirli suça ilişkin olması nedeniyle engel oluşturmadığı da gözetilerek.

5271 sayılı CMK’ nın 231. maddesinin 6. fıkrasının ( b ) bendi uyarınca, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda oluşacak kanaate göre hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılamayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden; “...müştekinin mağduriyetini gidermemesi...” şeklinde, yasal olmayan, yetersiz gerekçeyle sanık hakkında aynı kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,