Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/26972 K.2012/15330

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1–5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43/2. maddesi uyarınca aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek fiille işlenmesi durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerekeceğinden, dosya içeriği ve anlatımlarda gözetilerek; sanık hakkında, zincirleme suç hükümlerini düzenleyen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43/2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı değerlendirilmeden sanığın şikâyetçi sayısınca iki kez cezalandırılmasına karar verilmesi,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11–250 esas, 2009/13 karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması,

manevi zararların bu kapsama dâhil edilmemesi gerektiği, olayda şikâyetçilerin bir tazminat talebi bulunmadığı gibi, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa yüklenen hakaret suçundan doğan herhangi bir maddi zararın da bulunmadığı ve adli sicil kaydına göre sabıkasız olduğu anlaşılan sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen "sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması" koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek,

sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, "…sanığın müştekilerin maddi ve manevi zararını karşılamamış olması nedeniyle…" biçimindeki gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,