Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/29369 K.2012/17573

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanıklar A.. Ç.., H.. U.. ve T.. U.. hakkında kasten yaralama suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik yapılan temyiz itirazları ile katılan sanık M.. D.. ve sanık A.. M.. hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının birlikte incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2- Katılan sanık M.. D.. ve sanık A.. M.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanıklara atılı kasten yaralama suçu nedeniyle katılanların dosyaya yansıyan herhangi bir maddi zararının tespit edilmediği ve adli sicil kayıtlarına göre sabıkasız olduklarının anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında hükmolunan cezaların, 5271 Sayılı CYY.nın 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen sanıkların “kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyecekleri hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken, hiç gerekçe gösterilmeden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,