Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/30707 K.2010/29034

Hırsızlık ve mühür bozma suçundan sanık Ş..

C..'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-f, 168/1, 62/1 (iki kez), 50/1, 52/2 (iki kez), 203/1 maddeleri gereğince 4.000 ve 3.000 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Tatvan Asliye Ceza Mahkemesinin 18/12/2009 tarihli ve 2009/468-614 sayılı kararının infazı sırasında hükümlünün para cezaını ödememesi sebebiyle İncirliova Cumhuriyet Başsavcılığınca hapis cezasına çevrilmesini müteakip, hükümlü tarafından cezasının konutunda çektirilmesi talebinin reddine dair aynı mahkemenin 06/05/2010 tarihli ve 2010/99 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına,

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfaz Hakkında Kanun'un 110/2.maddesi uyarınca konutunda çektirilmesine ilişkin (BİTLİS) Ağır Ceza Mahkemesinin 26/05/2010 tarihli ve 2010/263 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 19/09/2010 gün ve 2010/10792/56737 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01/10/2010 gün ve 2010/230359 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Yargıtay 2.Ceza Dairesinin 10/03/2010 tarih ve 2009/53799 esas, 2010/7351 sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-f ve 203/1.maddesi uyarınca verilen adli para cezasının infazının 5275 sayılı Kanun'un 106.maddesine göre yapılması gerektiği, hükümlü tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içerisinde adli para cezasını ödenmezse, ödenmeyen kısma gelen gün miktarınca hapsedileceği, aynı maddenin 9.fıkrası uyarınca adli para cezasından çevrilen hapsin infazının ertelenmesi ve şartla salıverilme hükümlerinin uygulanmasının mümkün olmadığı,

ancak hükümlünün hapis yattığı günler dışındaki günlere karşılık gelen miktarı öderse hapisten çıkarılacağı, adli para cezasının ödenmemesi sebebiyle dönüştürülen hapis cezasının, para cezasının yerine getirilmesini sağlamak amacına yönelik, infaz hukukuna ilişkin zorlama hapsi niteliğinde olduğu, 5275 sayılı Kanun2un 110.maddesinde öngörülen özel infaz usullerinin uygulanmasının mümkün bulunmadığı,

söz konusu hükmün uygulanması için infaza konu cezanın kısa süreli hapis olması gerektiği gözetilmeden itirazın reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

5275 sayılı Yasanın 106.maddesinin 3.fıkrası uyarınca adli para cezasından çevrilen hapis cezasının, aynı maddenin 9.fıkrası uyarınca infazının ertelenememesi, infazında koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanamaması ve hak yoksunlukları bakımından adli para cezasının esas alınacak olması, hükümlünün adli para cezasını ödemesi halinde her zaman infazın sonlandırılabilmesi karşısında, infaz hukukuna ilişkin, para cezasının ödenmesini sağlama amacına yönelik olması nedeniyle, bu tür hapis cezaları yönünden anılan yasanın 110.maddesinde öngörülen özel infaz usullerinin uygulanması olanağı bulunmadığından,