Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/31337 K.2012/40904

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’nın 305/1.maddesi gereğince, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, sanığın ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemlerinin aynı kanunun 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2-Sanık hakkında kasten yaralama ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Katılanla ilgili düzenlenen doktor raporunda “sağ el 5.trak kemiği dış kısmında yumuşak dokuda künt travmayla olduğu anlaşılan ödem tespit edildiğinin” belirtilmesi, katılanın “sanık Kaan elindeki bıçağı benim sırtıma doğru saplamaya çalıştı, ancak ben bu sırada kaçtığımdan dolayı bana değmedi, üzerimde bulunan monta isabet etti ve mont yırtıldı” şeklindeki anlatımları ve yaralanmada kesi tespit edilememesi karşısında; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 86/2.maddesinde düzenlenen basit yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanunun 86/3-e.maddesi uygulanmak suretiyle sanığa fazla ceza verilmesi,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 esas 2009/13 karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, somut olayda katılanın tazminat istemi bulunmadığı gibi dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa yüklenen kasten yaralama ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından doğan ve hakimin basit bir araştırma ile saptayabileceği herhangi bir maddi zararın belirlenemediği,

daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti olmayan, hükmolunan cezanın tür ve süresi itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel bir durumunun bulunmadığı anlaşılan sanığın, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, “sanığın mağdurun zararını karşılamadığı” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,