Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/32796 K.2012/1976

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Suç tarihi itibariyle temel para cezasının 450 TL'den fazla olamayacağı gözetilmeyerek yazılı şekilde fazla cezaya hükmedilmesi,

2- Sanığın daha önceden kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunmadığı gözetilerek, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı ilamında da kabul edildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın mahkemece basit bir araştırma ile belirlenebilecek olan ölçülebilir, maddi zarar olduğu sanığa yükletilen mühür bozma suçundan katılan kurumun, maddi nitelikte bir zararı söz konusu olmadığının anlaşılması karşısında,

adli sicil kaydına göre sabıkasız olan ve hükmolunan cezanın tür ve süresi itibariyle de hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel bir durumunun bulunmadığı anlaşılan sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken “idareye olan borcu ödemediği sübuta erdiğinden” biçimindeki gerekçeyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,